کتاب ۴۰ فکر سمی

۲۳ اسفند ۱۳۹۵

کتاب ۴۰ فکر سمی نوشته دو روانشناس و یک روانپزشک با نامهای آرنولد و کیلفورد لازانوس و آلن فی است. نویسندگان در این کتاب به ۴۰ فکر سمی می‌پردازند که حتی بسیاری از آدم‌های باهوش و مترفی از آنها پیروی می‌کنند. آنها در این کتاب ۴۰ فکر سمی را با زبانی ساده بیان کرده و برای هر یک مثالی می‌زنند. سپس آن فکر را تحلیل کرده و پادزهرهای آن را ارائه می‌دهند. پادزهرها نجواهای درونی هستند که نقطه مقابل این باورها هستند. در انتها نیز بخش باور مثبت برای هر فکر سمی آورده‌اند. من این کاب را چند وقت پیش خوانده‌ام و قصد دارم خلاصه ۴۰ فکر سمی را برای شما بنویسم؛ در این خلاصه من فکرسمی، پادزهرها و باور مثبت را آورده‌ام.


کتاب ۴۰ فکر سمی

فکر سمی ۱: تفریح و سرگرمی وقت تلف کردن است.
پادزهرها:

  • اشخاص برای شارژ باتری بدن، نیاز به تفریح دارند.
  • من شایسته‌ی داشتن تفریح و سرگرمی در زندگی‌ام هستم.
  • مدام کار کردن و تفریح نداشتن برای هیچ‌کس خوب نیست.
  • بهتر از برای زندگی کار کنی، نه اینکه برای کار زندگی کنی.
  • تفریح و سرگرمی وقت تلف کردن نیست.
  • اگر در زندگی‌ام تفریح داشته باشم، نتایج بیشتری به دست می‌آورم.
  • اگر امروز لذت نبرم، فردا شاید خیلی دیر باشد.

باور مثبت: استراحت، سرگرمی و آرامش هم لازم است.


فکر سمی ۲: برای تو بهتر است که دیگران را کنترل کنی.
پادزهرها:

  • همه‌ی ما باید برخی چیزها را بپذیریم؛ حتی اگر از آنها خوشمان نیاید.
  • درخواست کردن بهتر از مطالبه کردن است.
  • زندگی کن و بگذار زندگی کنند.
  • هیچ کس دوست ندارد به او بگویند چه بکند و چطور زندگی کند.
  • به جای کنترل کردن بهتر است همراهی کنیم.
  • مردم حق دارن طبق خواست خودشان زندگی کنند.
  • من نمی‌توانم برای دیگران تعیین تکلیف کنم که چطور رفتار کنند.

باور مثبت: اگر می‌خواهی دیگران با تو کنار بیایند آنها را کنترل نکن.


فکر سمی ۳: بهتر است عقده دل را خالی کنی.
پادزهرها:

  • خشم خوب است؛ اما بهتر است با قاطعیت ابراز شود نه پرخاشگری.
  • از دست دادن کنترل به سود تو نیست.
  • اگر جای او بودم، دلم می‌خواست چطور عصبانیت نسبت به من ابراز شود؟
  • اگر از کوره در بروم، مردم و هر چیز دیگر روی من نفوذ خیلی زیادی دارند.
  • تنها افکار خودم است که می‌تواند مرا عصبانی کند.

باور مثبت: به جای آنکه عقده دلت را خالی کنی، ابراز وجود کن.


فکر سمی ۴: هر طور رفتار کنی، خانواده و دوستانت باید دوستت داشته باشند.
پادزهرها:

  • مردم نمی‌توانند فکر مرا بخوانند، اما می‌توانند اعمالم را ببینند.
  • اعمال ما می‌گوید که چه کسی هستیم؟
  • اگر می‌خواهم دیگران با من خوب رفتار کنند، باید با آنها خوب رفتار کنم.

باور مثبت: عملکرد تو از اینکه تو کی هستی، مهمتر است.


فکر سمی ۵: مهربانی بر نامهربانی غلبه می کند.
پادزهرها:

  • من نباید اجازه دهم کسی با من بدرفتاری کند.
  • اگر طرز رفتار دیگران با خودم را دوست ندارم، باید خیلی صریح و بی‌پرده به آنها بگویم.
  • من رفتار نامهربانانه‌ی دیگران را تقویت نمی‌کنم.
  • اینکه از دیگران بخواهی با تو با ادب و نزاکت رفتار کنند، خواسته‌ای به‌جا و درست است.
  • اگر کسی با من بدرفتاری کند، به او لبخند نمی‌زنم و وانمود نمی‌کنم که رفتارش درست است.

باور مثبت: با نامهربانی، محکم برخورد کن؛ به هیچکس اجازه نده با تو بدرفتاری کند.


فکر سمی ۶: چیزی نگو دیگران را برنجانی.
پادزهرها:

  • آنچه می‌گویی از طرز گفتنت کم اهمیت تر است.
  • اگر خیال کنم موضوعی مهم است آن را بیان می‌کنم، حتی اگر دیگران اعتراض کنند.
  • تا وقتی بازخورد یا اظهارنظر صادقانه‌ای بدهی که سازنده است، خوب است.
  • گاهی ضروری است برای آنکه به کسی کمک کنی، کمی او را برنجانی.
  • بیشتر اوقات رک و بی‌پرده سخن گفتن از گوشه و کنایه بهتراست.

باور مثبت: حرف‌های مهم را مدبرانه بزن.


فکر سمی ۷: هدفت باید کمال باشد.
پادزهرها:

  • اگر هدف خیلی بالا را در نظر بگیری، به آن نمی‌رسی.
  • کمال‌گرایی اغلب به ناکامی و ناامیدی منجر می‌شود.
  • برخی چیزها تنها لازم است به اندازه‌ی کافی خوب باشند.
  • لذت ناشی از انجام کار از نتیجه‌ی کار مهمتر است.
  • همیشه مجبور نیستم تمام تلاشم را بکنم.

باور مثبت: دنبال مزیت باش نه کمال.


فکر سمی ۸: نه بگو؛ اگر به آنها رو بدهی، سوارت می‌شوند.
پادزهرها:

  • رد کردن خواسته‌های نامعقول خوب است، اما نه گفتن بدون دلیل منطقی، احمقانه است.
  • موافقت و تایید بیشتر از امتناع و رد کردن برای ارتباطاتت سودمند هستند.
  • اگر «نه» می‌گویم، بهتر است دلایلم را به روشنی مطرح کنم.
  • وقتی از انجام درخواست کسی سر باز می‌زنی، رفتارت اغلب به عنوان شکلی از طردشدگی جلوه می‌کند.

باور مثبت: اگر برای رابطه‌ای ارزش قائل هستی؛ تا حد امکان در آن بله بگو.


فکر سمی ۹: اتمام حجت به جر و بحث پایان می‌دهد.
پادزهرها:

  • اتمام حجت روشی مطمئن برای تخریب ارتباط است.
  • تهدید و اتمام حجت تنها شرایط گفتگو را ازبین می‌برد.
  • بهتر است خواسته‌ها و تقاضاهایم را بدون اینکه یقه‌ی کسی را بگیرم مطرح کنم.
  • حتی اگر دیگران به اتمام حجت من توجه کنند، اغلب آزرده می‌شوند و به نحوی تلافی می‌کنند.
  • مردم حق دارند مطابق میل خودشان رفتار کنند، حتی اگر من از رفتارشان خوشم نیاید.
  • بچه‌هایم به دنیا نیامده‌اند که طبق میل من رفتار کنند.

باور مثبت: مذاکره و مصالحه، به جر و بحث پایان می‌دهد.


فکر سمی ۱۰: صداقت مطلق،بهترین روش است.
پادزهرها:

  • صداقت بیشتر اوقات بهترین روش است؛ اما نه همیشه.
  • صداقت محض به اندازه‌ی دروغگویی وقیحانه بد است.
  • چیزی به عنوان صداقت افراطی یا وسواسی وجود دارد.
  • نوع نادرستی از صداقت می‌تواند مخرب باشد.
  • هیچ‌کس نباید تمام زوایای خصوصی زندگی‌ام را بداند؛ من مستحق مقداری حریم خصوصی هستم.
  • صداقتی که به دیگران آسیب بزند، فضیلت نیست.

باور مثبت: عشق بهترین سیاست است نه صداقت محض.


فکر سمی ۱۱: جواب ابلهان خاموشی است.
پادزهرها:

  • اگر درباره مشکلم حرف نزنم، چطور می‌توانم آن را حل کنم؟
  • کناره‌گیری از یک شخص یا موضوع، خلاف روش حل مشکلات است.
  • اگر رفتار خویشاوند یا دوستی به من آسیب می‌رساند و توهین آمیز است، عمل عاقلانه و هوشمندانه و درست این است که درباره‌اش با او صحبت کنم.
  • برای حل مشکل، با آن روبرو می‌شوم، نه اینکه از آن اجتناب کنم.

باور مثبت: عزیزانت ارتباط می‌خواهند نه سکوت.


فکر سمی ۱۲: به هرچه بخواهی می رسی.
پادزهرها:

  • خودم را با تلاش جهت اثبات ناممکن‌ها نمی‌کُشم.
  • رویاهای غیرممکن اغلب به کابوس‌های مستمر تبدیل می‌شوند.
  • شناخت و پذیرش محدودیت‌هایم نشانه‌ی ضعف نیست، بلکه نشانه‌ی هوشمندی است.
  • اشخاصی که اهدافی فراتر از تواناییهای‌شان دارند، اغلب به هیچ یک از آنها نمی‌رسند.
  • من صادقانه توانایی‌هایم را می‌سنجم و آن وقت اگر هدفی در دسترسم قرار گیرد، آن را دنبال می‌کنم.
  • چرا لقمه‌ای بزرگتر از دهانم بردارم؟
  • آگاهی از اینکه چه کاری را نمی‌توانم انجام دهم به اندازه‌ی آگاهی از آنچه می‌توانم انجام دهم، مهم است.

باور مثبت: اگر هدفت واقع بینانه باشد و زحمت بکشی به آن می‌رسی.


فکر سمی ۱۳: اگر می‌خواهی کاری درست انجام شود، خودت آن را انجام بده.
پادزهرها:

  • باسپردن مسئولیت به دیگران، می‌توانم حواس خودم را به کارهای مهم معطوف کنم.
  • تا وقتی از انجام کاری لذت نمی‌برم یا کسان دیگری هستند که آن را انجام دهند، چرا به خودم زحمت بدهم؟
  • پولی که وقتی خودم کارها را انجام می‌دهم در جیبم می‌ماند، شاید به قیمت از دست دادن محبت خانواده و دوستانم (به دلیل دور بودن از آنها) تمام شود.
  • بگذار صادق باشم: آیا خساستم نیست که باعث می‌شود کسی را برای انجام کارها استخدام نکنم؟

باور مثبت: الویت‌بندی کن؛ مسئولیت‌هایت را متعادل کن. کارهایی را که دوست داری و می‌توانی انجام دهی را انجام بده و بقیه را به دیگران محول کن.


فکر سمی ۱۴: وقتی کارها غلط از آب در می‌آیند، باید به دنبال مقصرگشت.
پادزهرها:

  • به جای سرزنش کردن کسی، باید در جستجوی راه‌حلی مفید باشیم.
  • درصد یافتن مقصر بودن، روشی پرخشگرانه و تا حدودی همیشه مخرب است.
  • سرزنش کردن یا مقصر دانستن خود یا دیگران آسیب زاست؛ در عوض باید ببینیم از حالا به بعد چطور می‌شود از تکرار چنین اشتباهاتی جلوگیری کرد.
  • قبل از اینکه انگشت اتهام به سوی کسی بگیریم، اول باید از خودمان بپرسیم آیا در به وجود آمدن مشکل نقش داشتیم یا نه.

باور مثبت: وقتی کارها پیش نمی‌روند؛ دنبال راه حل باش.


فکر سمی ۱۵: تنبه روش تربیتی خوبی است.
پادزهرها:

  • تقویت مثبت نتیجه بخش است؛ تنبیه، اغلب مشکلات بیشتری ایجاد می‌کند.
  • به جای تنبیه، بهتر است بچه‌ها را مهربانانه و عاشقانه تربیت کنیم.
  • در بهترین حالت، تنبیه فقط رفتار آزاردهنده را به طور موقت سرکوب می‌کند.
  • تربیت از تهدید بهتر است.
  • بیشتر مردم از کلام مهربانانه خیلی بیشتر از لحن خشن می‌آموزند.

باور مثبت: به جای آنکه رفتاهای بد را تنیه کنی؛ رفتارهای خوب را پیدا کن و به آنها پاداش بده.


فکر سمی ۱۶: احساساتت را بروز نده.
پادزهرها:

  • خودافشاگری انتخابی باعث صمیمیت می‌شود.
  • اگر با دیگران مرموز باشم، به احتمال زیاد با خودم نیز مرموز خواهم بود.
  • دوستی‌های صمیمانه برپایه‌ی آشکارسازی شخصی و مشارکت اطلاعات قرار دارد.
  • اگر مردم به جای خود واقعی‌ام، مرا بر اساس تصورات خودشان بپذیرند، احساس جعلی بودن و عدم امنیت می‌کنم.
  • اشخاص خیلی تودار در زندان هیجانی که برای خودشان ساخته‌اند، زندگی می‌کنند.
  • وقتی پیوسته احساسات واقعی‌ات را از دیگران پنهان کنی، ارتباطت با خودت هم قطع می‌شود.

باور مثبت: احساساتت را بروز بده تا اعتماد بسازی و صمیمیت ایجاد کنی.


فکر سمی ۱۷: با همان اولین برداشت می‌توانی آدم‌ها را بشناسی.
پادزهرها:

  • شاید وقتی او را دیدم، روز بسیار بدی داشته است.
  • به جای اینکه عجولانه نتیجه‌بگیری، حقایق را بررسی کن.
  • او را خیلی خوب نمی‌شناسم؛ فقط چند باری او را دیده‌ام.
  • هیچ‌کسی تحت همه‌ی شرایط، یک جور نیست.
  • آیا واقعا کل ماجرا را می‌دانم؟
  • وقتی دیدم آنگونه رفتار می‌کند، اوضاع چگونه پیش می‌رفت؟
  • ممکن است مشکلی وجود داشته که من از آن اطلاعی نداشتم.
  • آیا برای بررسی فرضیه‌هایم به اندازه ی کافی سوال کرده‌ام؟

باور مثبت: هر آدمی بی همتاست. تا او را در شرایط مختلف ندیده باشی واقعا نمی‌توانی او را بشناسی.


فکر سمی ۱۸: تایید پدر و مادرت مهمتر از هر چیزی است.
پادزهرها:

  • من به اینجا نیامده‌ام که برطبق انتظارات دیگران زندگی کنم.
  • من زندگی خودم را از سر می‌گذرانم، نه زندگی دیگری را.
  • من خواهم آموخت که داستان زندگی خودم را بنویسم.
  • من ترجیح می‌دهم تایید پدر و مادرم را داشته باشم؛ اما برای خوشحال بودن نیازی به آن ندارم.
  • من مجبور نیستم خودم را ناراحت کنم که چرا پدر و مادرم کاری که می‌کنم و کسی که می‌شوم را تایید نمی‌کنند.
  • بهتر است به خودم احترام بگذارم و خودم را تحسین کنم تا اینکه سعی کنم متناسب با تصویری باشم که دیگران از من در ذهنشان دارند.

باور مثبت: اجازه والدین خوب است ولی شرط خوشبختی نیست.


فکر سمی ۱۹: موفقیت و پول باعث خوشبختی می‌شود.
پادزهرها:

  • زندگی فقط برای پول درآوردن نیست.
  • پول و ثروت تضمینی برای خوشبختی نیستند.
  • کار کن برای زندگی، زندگی نکن برای کار.
  • اشخاصی که از عشق خانواده و دوستان برخوردارند، ثروتمند واقعی هستند.
  • میلیونری که عشق و محبت ناب را درک نمی‌کند، از نظر هیجانی فقیر است.
  • ارزش واقعی تو با ثروتت سنجیده نمی‌شود.

باور مثبت: رابطه‌ی عاشقانه خوشبختی می‌آورد.


فکر سمی ۲۰: یک بار که قربانی شوی، همیشه قربانی هستی.
پادزهرها:

  • گذشته گذشته است، من می‌توانم از آن رها شوم.
  • من بجای تاکید بر آنچه بوده، برآنچه هست و می‌تواند باشد تمرکز می‌کنم.
  • آسیب‌های گذشته برای همیشه بر من مستولی نخواهند بود.
  • من یک بزرگسال هستم، نه کودکی هراسان.
  • من مانند بزرگسالی قاطع عمل می‌کنم؛ حتی اگر گاهی مثل کودکی هراسان به نظر برسم.
  • اگر متوجه شوم که دارم خود را تحقیر می‌کنم، آنچه را می‌گویم دوباره جمله‌بندی میکنم و اصطلاحات مثبت را بجای عبارات منفی به کار می‌برم.

باور مثبت: تو می‌توانی خودت را از دام ناراحتی‌های گذشته برهانی.


فکر سمی ۲۱: متواضع باش، از خودت تعریف نکن.
پادزهرها:

  • بین غرور افراطی و تواضع نابه‌جا حد میانه‌ای هم وجود دارد.
  • تواضع نادرست عدم صداقت است و می‌تواند نتایج منفی داشته باشد.
  • بیان توانایی‌ها و نقاط قوت، با تعریف و تمجید کردن از خودم فرق دارد.
  • به طور معمول بهتر است ظرفیت‌هایم را بدون اینکه آنها را به رخ کسی بکشم، آشکار کنم.
  • اگر در کاری استعداد دارم و آن را مطرح می‌کنم، صداقتم را آشکار می‌کنم، نه خودخواهی‌ام را.

باور مثبت: نقاط قوت و توانایی‌هایت را راحت و صادقانه بیان کن.


فکر سمی ۲۲: انتقاد روش خوبی برای اصلاح اشباهات مردم است.
پادزهرها:

  • اگر به جای دیگری بودم، دوست داشتم او چطور با من صحبت کند؟
  • اظهارات توام با تمسخر، طعنه، کنایه و سرزنش، انتقاد سازنده نیست.
  • قبل از اینکه کسی را اصلاح کنم؛ باید پیش از هر عملی، درباره‌اش خوب فکر کنم.
  • به جای انتقاد از شخص، بهتر است خواستار تغییر در رفتارش باشی.

باور مثبت: به جای آن که از دیگران ایراد بگیری، دنبال راه حل باش.


فکر سمی ۲۳: خودخواه نباش، اولویت را به دیگران بده.
پادزهرها:

  • خواسته‌ها و آرزوهای من هم به اندازه‌ی خواسته‌ها و آرزوهای دیگران مهم است.
  • من هم به خودم اهمیت می‌دهم و هم ملاحظه‌ی دیگران را می‌کنم.
  • اگر پیوسته نیازهای دیگران را در اولویت قرار دهم، نه نیازهای خودم برطرف خواهد شد و نه نیازهای دیگران.
  • من از آنچه باور دارم حقوق معقولم هستند، دفاع می‌کنم.
  • نفع شخصی آگاهانه، خودخواهی نیست.
  • بده و بستان بهترین کار است.

باور مثبت: خودت را به اندازه دیگران دوست داشته باش.


فکر سمی ۲۴: همسرت باید عاشق والدین و خانواده‌ات باشد.
پادزهرها:

  • ارتباطم با همسرم از هرچیز دیگری مهمتر است.
  • بین رفتار و احساسات تفاوت زیادی وجود دارد.
  • اگرچه ممکن است من عاشق خانواده‌ام باشم، همسرم مرا به عنوان همسر انتخاب کرده است، نه خانواده‌ام را.
  • معقول است که از همسرم به روشی خوشایند بخواهم با خانواده‌ام خوب رفتار کند.
  • بجای آنکه بر کارهایی که همسرم برای خانواده‌ام انجام نمی‌دهد تمرکز کنم؛ قدردان کارهایی هستم که برای خانواده‌ام انجام می‌دهد.

باور مثبت: می‌توانم از همسرم بخواهم با خانواده‌ام محترانه برخورد کند؛ ولی نمی‌توانم مجبورش کنم عاشق خانواده‌ام باشد.


فکر سمی ۲۵: وقتی آدم توقعات بالایی دارد، حداکثر تلاشش را به خرج می‌دهد.
پادزهرها:

  • من خودم را همین طور که هستم، می‌پذیرم.
  • اگر دوست دارم برای اصلاح خودم تلاش کنم، بدون اینکه توقعات نامعقولی از خودم داشته باشم، عمل خواهم کرد.
  • من با هر آنچه می‌توانم باشم، موفق خواهم بود؛ نه با آنچه باید باشم.
  • بهتر است با خودم و دیگران همچون انسان‌هایی جایزالخطا رفتار کنم.
  • من از خودم می‌پرسم آیا توقعاتم از دیگران معقول است یا خیلی مطالبه‌گرانه.

باور مثبت: وقتی انتظارات معقول داریم، حداکثر تلاشمان را به خرج می‌دهیم.


فکر سمی ۲۶: همه باید آدم را دوست داشته باشند.
پادزهرها:

  • ارزشم به عنوان انسان وابسته به تایید دیگران نیست.
  • ممکن است حتی خوب باشد که اشخاص معینی مرا تایید نکنند.
  • دیگران می‌توانند من، عقایدم یا اعمالم را تایید نکنند یا دوست نداشته باشند؛ مهم این است که به دیگران آسیب نزنم یا از آنها سوء استفاده نکنم.
  • من زمانی از خودم مایه می‌گذارم که کسی را دوست دارم یا درعوض منافعی عملی به دست می‌آورم؛ اما من برای اینکه محبت یا تایید کسی را به دست آورم، از خودم مایه نخواهم گذاشت.
  • در ارتباطات، کیفیت مهمتر از کمیت است.
  • بعضی ها ممکن است به دلیل نگرانی‌های خودشان از من متنفر باشند، نه طرز رفتار من.

باور مثبت: آنکه هستی و آنچه هستی را دوست داشته باش.


فکر سمی ۲۷: اگر مشکلات را نادیده بگیری، برطرف می‌شوند.
پادزهرها:

  • بهتر است بجای عقب نشینی، در پی حل مشکل باشم.
  • تلاش خوب در ارتباط با مشکلات، به همکاری وصمیمیت بیشتری منجر می‌شود.
  • تنها رابطه‌ای می‌تواند همیشه خوشایند باشد که سطحی و فریب‌آمیز است.
  • هرچه بیشتر مقابله با موضوعات مهم را تمرین کنم، برایم راحت‌تر می‌شود و در انجام آن موفق‌تر می‌شوم.
  • مشکلات قابل حل نخواهند بود مگر اینکه ابتدا بپذیرم آنها وجود دارند.
  • وقتی مشکلاتم را نادیده می‌گیرم، آنها همچنان وجود خواهند داشت و بدتر هم می‌شوند.

باور مثبت: مشکلات خودبه خود برطرف نمی‌شوند، اما اغلب قابل حل هستند.


فکر سمی ۲۸: فقط برای برنده شدن بازی کن.
پادزهرها:

  • شکست دادن دیگران به احتمال زیاد با عشق و دوستی خالص سازگاری ندارد.
  • بی شک همکاری از رقابت بهتر است.
  • فقط در فکر برنده شدن، به ارتباطات سطحی یا سست منجر می‌شود.
  • نیاز به بردن، اغلب از عدم امنیت و تمایل به تحت تاثیر قرار دادن دیگران ریشه می‌گیرد.
  • مهربانی، سخاوت، گرمی و اعتماد، خصوصیات با دوامی هستند که از محبت ریشه می‌گیرند، نه از حسادت و آزردگی.
  • انجام کارها با دیگران و برای آنها، بیشتر باعث ترقی خودمان می‌شود تا اینکه برای به دست آوردن اهدافی، دیگران را تخریب کنیم.

باور مثبت: همیشه برای لذت بردن، همکاری و رشد بازی کن.


فکر سمی ۲۹: قوانین مشخصی برای خود و دیگران تعیین کن.
پادزهرها:

  • انعطاف‌پذیری و میانه‌روی مطلوب است، خشکی و افراط‌گرایی خوب نیست.
  • ما همگی به اصول و راهبرد نیاز داریم، نه به عقاید دست و پا گیر.
  • کلمات "باید" و "حتما" فشار آورند. عبارات «من مایلم»، «ترجیح می‌دهم» و «به نظرم بهتر است» معقول‌تر و تقویت کننده‌ی ارتباطات هستند.
  • خیلی بهتر است به جای اینکه «باید»هایم را به دیگران و خودم تحمیل کنم، آنچه را دوست دارم و ترجیح می‌دهم بیان کنم.

باور مثبت: از بایدها بپرهیز؛ چون خوشبختی تو در گرو انعطاف است.


فکر سمی ۳۰: عاشق واقعی تو باید بداند چه نیازی داری.
پادزهرها:

  • اشخاصی که دام‌های روان‌شناختی پهن می‌کنند، بیشتر اوقات خودشان داخل آن ها می‌افتند.
  • هیچ کس نمی‌تواند بطور کامل با احساسات و افکار کسی دیگر هماهنگ باشد.
  • من نیاز دارم به روشنی بگویم چه می‌خواهم و چه احساسی دارم؛ نمی‌توانم توقع داشته باشم کسی ذهنم را بخواند.
  • هر قدر هم دیگران مرا دوست داشته باشند، هنوز هم ممکن است احساسم را درک نکنند.
  • بیان روشن، صادقانه و بی‌پرده‌ی خواسته‌ها و آرزوهای‌تان، بهترین ابزار به دست آوردن ارتباطات محبت‌آمیز است.
  • دام نهادن برای اینکه عشق و وفاداری دیگران را محک بزنیم، نشانه‌ی خصومت است.

باور مثبت: خواسته ها و آرزو هایت را آشکار و واضح بیان کن؛ کسی که عاشق توست حق دارد از آنها مطلع باشد.


فکر سمی۳۱: بی احترامی عذاب‌آور است.
پادزهرها:

  • اگر بخواهم می‌توانم توهین‌ها و تحقیرها را نادیده بگیرم.
  • بهتر است گاهی زیاد حساس نباشیم و رفتارهای منفی دیگران را زیاد جدی نگیریم.
  • اشخاصی که بدرفتاری و توهین می‌کنند، اغلب مشکلاتی جدی دارند.
  • وقتی کسی خونسردی‌اش را از دست می‌دهد، سعی کن کنجکاو باشی و بپرسی چه چیزی ناراحتش کرده است.
  • نباید به اظهارات دیگران خیلی توجه کنی.

باور مثبت: بی احترامی عذاب‌آور نیست؛ مگر اینکه خودت بخواهی عذاب‌آور باشد.


فکر سمی ۳۲: خوب است که نسبت به خودت سختگیر باشی.
پادزهرها:

  • من می‌توانم خودم و دیگران را تحمل کنم.
  • در زندگی، تایید کردن خود از محکوم کردن خود سودمندتر است.
  • من محدودیت‌های معینی دارم که باید آنها را بپذیرم، نه اینکه احساس تاسف کنم.
  • خوب است از خودم توقع بیشتری داشته باشم؛ اما توقعات افراطی اغلب به ناخوشنودی و خودپنداره ی ضعیف منجر می‌شود.
  • انتقاد از خود و تحقیر خود، عزت نفس را کاهش می‌دهد. پذیرفتن و تحمل کردن خود، عزت نفس را بهبود می‌بخشد.
  • سخت‌گیری نسبت به خودتان خوب است؛ تنها اگر به تغییر سازنده و خودباوری بیشتری منجر شود.

باور مثبت: با خودت و دیگران منصفانه رفتار کن.


فکر سمی ۳۳: با یک عذرخواهی همه چیز درست می‌شود.
پادزهرها:

  • عذرخواهی‌های توخالی بی ارزش هستند.
  • تنها اگر عذرخواهی خالصانه باشد مفید است.
  • عذرخواهی ممکن است به توضیح یک بدرفتاری کمک کند اما آسیب وارده را از بین نمی‌برد.
  • خیلی راحت است که بگذاریم کسی بگوید "معذرت می‌خوام"؛ اما مهم این است که از او بخواهیم رفتارش را اصلاح کند.
  • عذرخواهی تنها زمانی ارزشمند است که اشخاص رفتارشان را نیز تغییر دهند.

باور مثبت: معذرت خواهی کافی نیست؛ مهم این است که اعمال و رفتار تغییر کند.


فکر سمی ۳۴: اگر می‌خواهی تغییر کنی؛ باید دلیل رفتارهایت را پیدا کنی.
پادزهرها:

  • درک اینکه چه کاری باید انجام بدهیم؛ از اینکه چرا اتفاقی افتاد یا می‌افتد، مهمتر است.
  • بجای اینکه فقط افکار و اعمالت را کشف کنی، بهتر است شیوه‌ی فکر و عمل کردنت را تغییر دهی.
  • رشد شخصی، بیشتر از تغییر رفتار ریشه می‌گیرد تا از خودشناسی.
  • فقط بینش، هرقدر هم عمیق، به ندرت برای تغییر روانشناختی لازم یا کافی است.
  • کشف و تغییر تفکر ناسالم روانشناختی (افکار سمی) بهترین بینش است.

باور مثبت: اگر می‌خواهی تغییر کنی؛ به جای کندوکاو گذشته، کاری بکن.


فکر سمی ۳۵: اشتباهاتت را بپوشان مهم این است که درست به نظر برسی.
پادزهرها:

  • عاقلانه نیست که وانمود کنی چیزی را می‌دانی؛ درحالی که نمی‌دانی.
  • اینکه خوشحال باشی مهمتر از این است که حق با تو باشد.
  • همه اشتباه می‌کنند؛ نکته‌ی مهم این است که از آنها بیاموزی.
  • اشتباهات فرصت‌هایی برای رشد شخصی هستند، نه علامت حماقت یا ضعف.
  • همیشه حق داشتن یا ادعای اینکه همه چیز را می‌دانی، دوستی و صمیمیت را تضعیف می‌کند.
  • پنهان کردن اشتباهات و وانمود کردن به اینکه همه چیز را می‌دانی، آشکار کننده‌ی احساس ناامنی است و مانع یادگیری می‌شود.

باور مثبت: هیچ کس کامل نیست؛ به کارهای درست خودت افتخار کن و اشتباهاتت را بپذیر.


فکر سمی ۳۶: اگر از احساسات درونی‌ات پیروی کنی، اشتباه نخواهی کرد.
پادزهرها:

  • فکر یا احساس آدم، خودِ واقعیت نیست.
  • فقط چون در مورد چیزی فکر می‌کنم یا بدجور آن را احساس می‌کنم، به این معنا نیست که آن درست است.
  • در جستجوی واقعیت بودن؛ بهتر از تصمیم‌گیری سریع است.
  • تلاش کن استدلال عقلانی بر واکنش‌های هیجانی مسلط باشد.
  • ما تا حدودی می‌توانیم به احساس درونیمان اعتماد کینم، اما بهتر است واقعیت را دو بار بررسی کنیم.
  • عاقلانه نیست تصمیمات مهم را تنها بر اساس احساسات درونی‌مان بگیریم.

باور مثبت: احساسات تو می‌تواند گمراهت کند؛ پس بهتر است قبل از هر اقدامی شواهد محکمی جمع کنی.


فکر سمی ۳۷: زندگی باید منصفانه باشد.
پادزهرها:

  • انصاف و شادی مطلق تنها در داستان‌ها وجود دارد و فقط گهگاهی در زندگی واقعی رخ می‌دهد.
  • این مساله که زندگی به اندازه ی کافی نامنصف است، ناراحت کننده است؛ چرا با اصرار روی عدم احتمال عدالت کامل، شرایط را بدتر می‌کنی؟
  • بی‌انصافی و بی‌عدالتی اجتناب‌ناپذیر است؛ احساس بدبختی درباره‌ی آن، انتخاب من است.
  • دوست داشتن رفتار منصفانه خوب است، اما اگر همیشه توقع چنین رفتاری را داشته باشی، ناکام و مایوس می‌شوی.
  • این حقیقت که من عدالت را ترجیح می‌دهم بدین معنا نیست که وقوع بدبختی به دنبال هر رخداد نامنصفانه‌ای در زندگی قطعی است.
  • من مجبور نیستم این حقیقت را که زندگی اغلب بی انصاف است، بپذیرم.
  • من مجبور نیستم بخاطر بی عدالتی غمگین باشم.

باور مثبت: اگر چه زندگی عادل نیست؛ اما می‌توانی آن را بهتر کنی.


فکر سمی ۳۸: زوج‌های خوشبخت، به هیچ کس دیگری تمایل جنسی ندارند.
پادزهرها:

  • امکانش هست آدم به خیلی‌ها گرایش پیدا کند.
  • همیشه نمی‌توانیم انتخاب کنیم که جذب چه کسی می‌شویم و در چه زمانی.
  • کنترل اعمال خیلی راحت‌تر است تا کنترل احساسات.

باور مثبت: امکان دارد جذب کسی بشوی؛ اما اگر بر طبق چنین احساساتی عمل کنی، می‌تواند پیامدهای منفی خانه خراب کنی داشته باشد.


فکر سمی ۳۹: حرف مرد یکیست؛ هیچ‌وقت زیر قولت نزن.
پادزهرها:

  • قول هایت را سبک و سرسری نگیر، اما به یاد داشته باش که گاهی شرایطی غیرقابل اجتناب یا نامنتظر ممکن است تو را وادار کند آنها را زیر پا بگذاری.
  • بهتر است به قولت عمل کنی؛ مگر آنکه انجام آن خطرناک یا احمقانه باشد.
  • اگر کسی به دلیل موجهی زیر قولش زد، مهم است که شرایطش را درک کنی و قضاوتی عمل نکنی.
  • احمقانه است که قول‌های غیرمشروط بدهی.
  • به یاد داشته باش کسی که تنها تقریبا ۱۰٪ از قول هایش را زیر پا می‌گذارد، به میزان ۹۰٪ قابل اعتماد است.

باور مثبت: پای قولت بایست؛ مگر آن که شرایط نگذارد به قولت عمل کنی.


فکر سمی ۴۰: کار سخت و طاقت فرسا شخصیت را می‌سازد.
پادزهرها:


  • اشخاصی که رنج و عذاب می‌کشند، به طور حتم از آنهایی که شاد و راحت هستند، شخصیت بهتری ندارند.
  • زندگی، خود به اندازه‌ی کافی سخت هست؛ پس چرا خودم آن را سخت‌تر کنم؟
  • رنج و مشکلات ممکن است به انسان در رشد مهارت‌های سازگار و حریف شدن کمک کند؛ اما به طور لزوم شایستگی و صداقت را پرورش نمی‌دهد.

باور مثبت: الگو گرفتن از دیگران و توجه‌کردن به دیگران شخصیت آدم را می‌سازد.
آیا شما نیز کتاب ۴۰ فکر سمی را خوانده‌اید؟ نظرتان درباره خلاصه کتاب ۴۰ فکر سمی که من نوشتم چیست؟ به نظر ما کدام یک از فکرهای سمی کتاب ۴۰ فکر سمی مهمتر هستند؟ خوشحال می‌شوم که نظرات خود را برای من و سایر خوانندگان بنویسید.

هیچ نظری موجود نیست: